shitter

wat nou twitter?

ik post gewoon af en toe iets op m’n blog.

dan leest niemand het tenminste!

de beste remedie

als ik de zee ruik

verdwijnt de kater vast

als sneeuw voor de zon

land in zicht

no one wants to dance

Komen en gaan

Het is september. De zomer schudt haar warmte af om plaats te maken voor de winter. Inmiddels ben ik alweer een maand hard aan het werk op mijn afstudeerstage. Nog een jaartje dan ben ik Interactieve Media studente aan de Hogeschool van Amsterdam af. Wennen wel, fulltime aan de slag na een halfjaar weg geweest te zijn. Werken in Amsterdam is toch een ander verhaal dan studeren aan een internationale universiteit in Spanje. Door de drukte vergeet ik bijna dat ik ooit weg ben geweest, aan de andere kant herinnert het me juist aan hoe anders het Erasmus leventje was.

bull chasing dreams

last night i dreamt about bullfights.
never been to one. not quite like them.
bulls like red, or rather hate it, to chase. it makes them angry.
my dream told me, that if you don’t want to be chased by the bull, dont wear red. (it’s actually literally what the bull told me, i know all about my vivid fantasy)

why the hell i’m sharing this?
for the underlying philosophy that ringed my bell;

don’t give the bull a reason to chase you
and you’ll be fine.

make yes your favourite word

but when the word is NO you gotta go

santigold in paradise eh o

finally physically and mentally back on earth, after being swept away by santigold (and the rest of the party, including too many beers). im glad to, because anything must be said about santi’s appearance.

wednesday night was her amsterdam debut of performance in paradiso and she did a great job there. starting an hour late was made up for within the first minute she got on stage, in her cocky pink outfit, wíth band and two dressed in black and gold background singers.

1one: santigold’s great dark golden voice!

2two: the smartest original singers

3three: the crowd went crazy

no need to sum up, you will understand: gold for santi!

got ‘anne’ in my head for two days now. she won’t leave me alone. how i do not like being selfish, i present to you ‘anne’ by santigold, fresh from youtube. hopefully she will be back soon enough. now get that song in your head like i do! ahwooooooooohhoo

don’t mind the gap

alweer bijna een maand verder. ik was niet vergeten waar ik vandaan kom. er is hier niets veranderd. heemskerk is nog steeds het ons kent ons dorp aan zee. met de duinen, windmolens, jacks café, het strand, terrassen, de kinderboerderij, dorpsgekken en de spreekwoordelijke bakker op de hoek. bovenal, mijn vrienden en familie.

wat ik wel bijna vergeten ben, is het afgelopen halfjaar. een zwart gat. die droom, over studeren in madrid. 5 maanden weg, zo goed als weg. doordat alles nog hetzelfde is, is thuiskomen zo moeilijk niet. het voelt anders, maar is ‘gewoon’ en ‘alsof ik nooit ben weg geweest’. iehg, clichés. maar zoals ik het afgelopen halfjaar heb geleerd zijn de meeste clichés waar. daar zijn het dus clichés voor.

zo nu en dan mis ik de tapas, het park en de international morons ontmoeten op de trap. af en toe droom ik erover; niet alleen ’s nachts. maar bij dromen blijft het, want het is er niet meer. als mensen me vragen ‘hoe was het in spanje?’ kom ik niet veel verder dan ‘leuk.’, ‘ja, mooi weer enzo’ en ‘veel geleerd, gezien en gedaan’. (de 3 g’s van ervaren?) eigenlijk is dat zo erg niet. ik wéét dat ik een mooie tijd heb gehad. en ja, het was leuk, ik had mooi weer en heb veel geleerd, gezien en gedaan! de details doen er niet zo toe, zolang ik ze zelf nog weet.

of ik terug wil het zwarte gat in? neuh, dat hoeft van mij niet zo. het was geweldig, maar genoeg. ik maak liever ruimte voor nieuwe ervaringen. en naast dat, ik ben compleet bankroet dus het blijft voorlopig sowieso bij dromen.  thuis zijn is heerlijk. nog een beetje op z’n spaans  in de ontkenning van mijn verplichtingen, werkeloos, op zoek naar een stage maar vooral chillend op een roze wolk! en nu in de tuin. in de zon.

HOME

is -as it is said- where the heart is…